Από τη χώρα πέψανε
μιά όμορφη δασκάλα ,
απού ‘χει μάθια όμορφα
και άσπρη σαν το γάλα .
Κουζούλανέ μας στο χωριό
το νού μου έχω χάσει ,
όντε θα πάει στο σκολιό
τη στράτα σαν περάσει .
Κι όντε θα βγεί στο διάλλημα
μαζί με τα κοπέλια ,
μαζώνουντε οι χωριανοί
τριγύρω ‘πο τ’ αμπέλια .
Κι η τύχη μου την έπεψε
μιά μέρα πρίν νυχτώσει ,
απόξω από το χτήμα μου
βρούβες για να μαζώξει .
Κι εκειά που εχορτολόϊζε
πιάνει ψιλή βροχούλα ,
πετά τα χόρτα ίδια ΄κειά
μαζί με τη σακούλα .
Στο μαγαρά ετρύπωξε
τα ρούχα να στεγνώσει
και το σταυρό τζης ήκαμε
η μπόρα να ξεκόψει ,
Μπαίνω κι έγω στο μαγαρά
να μη με πιάσει η μπόρα
και βάζω ξύλα στη φωθιά
που ήναφτε από ώρα .
Εγώ κι αυτή κι η αϊλιά
στο γύρω κι η φοράδα ,
όλοι μαζί στο μαγαρά
μας έπιασε ζαλάδα .
Κι απ’ τη φωθιά φουντώσαμε
κι εβγάλαμε τα ρούχα
κι έδειξα στη δασκάλισσα
τον έρωτα απού ‘χα .
Σε μιά ολιά πεινάσαμε
κι εβράσαμε τσι βρούβες ,
ετηγανίσαμε κι αυγά
από στι ματζαδούρες .
Ήπιαμε και πολύ κρασί
κι ήπαμε άσπρο πάτο ,
γιατί σκολιό δεν είχενε
ξυμέρωνε Σαββάτο .
Ελιές κρομύδια και κρασί
κι ένα τυρί μεγάλο ,
σαν τζη δασκάλας το φιλί
στον κόσμο δεν είν’ άλλο .
Αυγά και χόρτα και τυρί
και το κρασί χαλάλι ,
σαν τση δασκάλας ομορφιά
στον κόσμο δεν είν’ άλλη .
ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΓΚΟΣ
Υ.Γ. Για να γελάσετε λίγο ...
Είναι όλα δικά μου γραμμένα, όχι κλεμμένα !!
ο μαγαράς : η σπηλιά
η αϊλιά : η αγελάδα
η ματζαδούρα : το παχνί
ΠΗΓΗ...Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΑΡΕΤΗ ΠΙΣΤΙΟΛΑ
.jpeg)
.jpg)
