MΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ήταν πρωί, περίπου 8:30, όταν ένας ηλικιωμένος περίπου 80 χρονών, με ράμματα στον αντίχειρά του, έφτασε στο νοσοκομείο. Είπε ότι ήταν βιαστικός, και ότι είχε ένα άλλο ραντεβού στις 9:00.

Η νοσοκόμα που τον ανέλαβε τον έβαλε να καθίσει κάπου, γνωρίζοντας ότι θα έπαιρνε πάνω από μια ώρα για να τον δει κάποιος γιατρός. Τον είδε να κοιτάει επίμονα το ρολόι του και επειδή δεν ήταν και πολύ απασχολημένη αποφάσισε να δει τη πληγή του. Αφού το εξέτασε προσεκτικά, είδε ότι η πληγή στον αντίχειρα είχε επουλωθεί και έτσι μίλησε με τους γιατρούς για να αφαιρέσουν τα ράμματα.

Ενώ του φρόντιζε τα ράμματα, τον ρώτησε αν είχε άλλο ραντεβού με γιατρό σήμερα. Ο ηλικιωμένος είπε πως δεν είχε ραντεβού με γιατρό αλλά έπρεπε να πάει στο γηροκομείο για να φάει πρωινό με τη σύζυγό του. Η νοσοκόμα τον ρώτησε πως πήγαινε από θέμα υγείας η σύζυγός του…

Ο ηλικιωμένος απάντησε ότι η γυναίκα του ήταν θύμα της νόσου Alzheimer. Της είπε ακόμα ότι η γυναίκα του δεν ήξερε ποιος ήταν και ότι δεν μπορούσε να τον αναγνωρίσει τα τελευταία 5 χρόνια.

Η νοσοκόμα έμεινε έκπληκτη, και τον ρώτησε:
«Και γιατί συνεχίζεις και πας κάθε πρωί, αφού δεν ξέρει ποιος είσαι;»

Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε, χάιδεψε το χέρι της νοσοκόμας και είπε:
«Δεν με γνωρίζει, αλλά εγώ εξακολουθώ να ξέρω ποια είναι.»

Αγνή Αγάπη...

ΠΗΓΗ...http://agioritikovima.gr

ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑ

Ο Βασίλειος Βάθης, από το Δρέπανο Ναυπλίας, ένα νέο παιδί 27 χρονών,
έφεδρος των ειδικών δυνάμεων και μάχιμος στην δύναμη ΔΙΑΣ, είχε πριν
λίγες ημέρες, την 3η Οκτωβρίου το πρωϊ , ένα ατύχημα με μηχανή μεγάλου
κυβισμού στην περιοχή του Ναυπλίου (θέση Αγ.Ελεούσα) που προκλήθηκε
από την κακοτεχνία του δρόμου .
Η μηχανή έγινε σμπαράλια, τα σίδερα λυγίσανε, μα ο Βασίλης σώθηκε
με λίγο μόνο ελαφρύ τραυματισμό.
«Την στιγμή που έπεσα» όπως μας αναφέρει, «έλεγα από μέσα μου τους
Χαιρετισμούς της Θεοτόκου και μάλιστα βρισκόμουν απ’ότι θυμάμαι στο
σημείο «Σώσαι θέλων τον κόσμον»».

Το ακόμη όμως συγκλονιστικό είναι ότι, το βράδυ της παραμονής του
ατυχήματος, είδε η μητέρα του σε όνειρο, ότι σκοτώθηκε ο Βασίλης με
την μηχανή και ότι κατόπιν ήρθε ο Γέροντας Παίσιος και τον επανέφερε
στην ζωή.

Μάλιστα ο Βασίλης έφερε την στιγμή του ατυχήματος μαζί με την
ευλάβειά του προς τον π.Παίσιο και ένα σταυρουδάκι δοσμένο από τα
χέρια του, τρείς ημέρες πριν κοιμηθεί στην Ι.Μ. Σουρωτής.
Να που οι Αγίοι είναι οι καλύτεροι φίλοι μας, προνοητές και προστάτες,
με την χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Την ευχή και την σκέπη του Γέροντος Παίσίου να έχουμε .

π.Διονύσιος Ταμπάκης.
Ι.Ν.Παναγίας Ναυπλίου

ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ !

Η μητέρα του είχε μόνο ένα μάτι. Ντρεπόταν γι' αυτήν κι ώρες ώρες την μισούσε.
Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στην φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να..
βγάζει τα έξοδά τους. Δεν ήθελε να του..
μιλάει για να μην μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας με. ένα μάτι. Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα.
Μα από μικρόs είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του.

Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο δημοτικό, πέρασε η μητέρα του στο διάλειμμα να του πει ένα γεια. Ένοιωσε πολύ στενοχωρημένos. «Πως μπόρεσε να του το κάνει αυτό»;. αναρωτιόταν. Την αγνόησε, της έριξε μόνο ένα μισητό βλέμμα κι έτρεμε. Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεε, η μητέρα σου έχει μόνο ένα μάτι!.. Ήθελε να πεθάνει. Ήθελε να εξαφανιστεί. Όταν γύρισε σπίτι, της είπε: «αν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου τότε καλύτερα να πεθάνεις!».

Αυτή δεν του απάντησε.
«Δεν μ' ένοιαζε τι είπα ή τι αισθάνθηκε, γιατί ήμουν πολύ νευριασμένος», έλεγε αργότερα σ' ένα φίλο του. «Ήθελα να φύγω από εκείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Έτσι διάβασα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά για σπουδές. και τα κατάφερα, μα ήλθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη λέσχη για να με βοηθάει. Δεν μπορούσε να πάει κάπου αλλού;.».
Αργότερα παντρεύτηκε. Αγόρασε ένα δικό του σπίτι. Έκανε δικά του παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, την γυναίκα του και τη δουλειά του!

Μια μέρα μετά από χρόνια απουσίας, όπως ο ίδιος της ζήτησε η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί.
Δεν είχε δει ποτέ από κοντά τα εγγόνια της. Μόλις εμφανίστηκε στην πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε, θύμωσε επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει. Τότε της φώναξε: «πως τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!». Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αα, πόσο λυπάμαι, κύριε! Μάλλον μου έδωσαν λάθος διεύθυνση» κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά πως είναι γιαγιά τους.

Πέρασαν χρόνια και μια μέρα βρήκε στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού του μια επιστολή για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το δημοτικό σχολείο, που θα γινόταν στην πόλη πού γεννήθηκε. Είπε ψέματα στη γυναίκα του ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο από περιέργεια. Οι γείτονες, του είπαν ότι η μητέρα του είχε πεθάνει πρόσφατα. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ. Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι' αυτόν:

«Αγαπημένε μου γιέ, σέ σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα στο σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου. Έμαθα ότι έρχεσαι για την σχολική συγκέντρωση κι ένοιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω. Έγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα όσο ήσουν μικρός.

Βλέπεις. όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν θα μπορούσα να σε βλέπω να μεγαλώνεις με ένα μάτι. Έτσι σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο υπερήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι. Έχεις πάντα όλη την αγάπη μου».
sovaroi

Διαβάστε περισσότερα στο TO-POTISTIRI.BLOGSPOT.COM Το Ποτιστήρι ©: ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ !

ΠΗΓΗ... http://to-potistiri.blogspot.com

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ......

Γεία σου μαμα..Είμαι το μωρό σου.
Δεν με ξέρεις άκομα, είμαι μόνο μερικών εβδομάδων.
Θα με γνωρίσεις σύντομα, το υπόσχομαι.
Το όνομα μου είναι Γιάννης,
Έχω καστανά μαλλιά και καστανά μάτια...
Ε λοιπόν δεν ειμαι έτσι ακόμα, αλλα θα γίνω όταν γεννηθώ.
Θα είμαι ο μοναχογιός σου.

Δεν θα έχω μπαμπά αλλα δεν πειράζει,
θα έχουμε ο ένας τον άλλον.

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός.
Σήμερα, έμαθες οτι............... είσαι έγκυος μαμά.
Είσουν τόσο χαρούμενη. Χαμογελούσες.
Έχεις το ποιο ωραίο χαμόγελο μαμά.
Όλη την μέρα μου μιλόυσες και ένιωθα τόση ασφάλεια μαμά. Σ'αγαπάω μαμά.
Όταν μεγαλώσω υπόσχομαι να σε κάνω τόσο περίφανη.
Θα γίνω γιατρός.

Σήμερα είπες στον μπαμπά για μένα ...
Δεν ήταν χαρούμενος μαμά. Είπε οτι δεν με θέλει.
Γιατί δεν με θέλει μαμά ; Τί του έκανα;
Ένιωσα έναν δυνατό κρότο και μέτα σε ακούω να κλαίς.
Σε χτύπησε μαμά. Γιατί το έκανε αυτο μαμά ;
Μετά σε αγκάλιασε και σου ζήτησε συγγνώμη κ εσύ τον συγχώρεσες..
Όταν γεννηθώ, δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να σε χτυπήσει ξανά.

Λες οτι σαγαπάει μαμά. Αλλα εγώ δεν τον νομίζω.
Πάνε τρείς μέρες που σταμάτησες να μου μιλάς,
ή να αγκαλιαζεις την κοιλίτσα σου.
Γιατί μαμα ; Δεν με αγαπάς ποια ; Εγώ σε αγαπάω μαμά.
Σε ακούω να μιλάς με εναν γιατρό.
Κάτι πρόκειται να γίνει μαμά. Φοβάμαι μαμά.

Αρχίζω και πονάω. Σταμάτησε τους, βοήθησε με μαμά..
Τώρα ειμαι στον παράδεισο μαζί με τα αγγελάκια μαμά.
Μην ανυσηχείς, είμαι καλά. Γιατί το έκανες αυτο μαμά ;
Ήθελα τοσο πολύ να αντικρήσω το χαμογελό σου,
να δώ τον ήλιο,να γίνω γιατρός.ΝΑ ΖΗΣΩ.

Δέν πειράζει μαμά αν σταμάτησες να με αγαπάς.
Μπορώ να σε δώ απο εδώ που είμαι οπότε
δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.

Συγγνώμη αν έκανα κάτι κακό μαμά.
Θέλω να με αγαπάς και πάλι ! Εγώ σε αγαπάω μαμά '' ...
Κάθε έκτρωση είναι μια καρδιά που σταματάει.
Δυό ματάκια που δεν θα δούν ποτέ.
Δύο χέρια που δεν θα αγγίξουν.
Δύο πόδια που δέν θα τρέξουν.
Ένα στόμα που δεν θα μιλήσει...

Agapi, ponos, erotas, thlipsi, monaksia, siggmoni

ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ!

Κάποτε ήταν μια τυφλή κοπέλα μισούσε τον εαυτό της που γεννήθηκε έτσι...αν και είχε μια όσο γινόταν φυσιολογική Ζώη ήταν απόμακρη και ακόμα και οι γονείς της με το ζόρι πολλές φορές έπαιρναν και μια της λέξη. Η κοπέλα αυτή είχε ένα φίλο … την στήριζε της συμπαραστεκόταν πάντα. Ήταν δίπλα της την άκουγε … και για εκείνη ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που μπορούσε να ανοιχτεί να πει όσα νιώθει.” Μ αρέσει να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια σου” του είπε σε... ένα περίπατο τους που εκείνος της περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια το τι γινόταν και τι έβλεπε.. Αυτό είναι το όνειρο μου να δω κάποτε τον κόσμο όπως και συ” ”Σου υπόσχομαι να πραγματοποιήσω αυτή σου την επιθυμία …
Ένα χρόνο αργότερα κατάφερε να βρεθεί δότης στο εξωτερικό και η κοπέλα επί ένα μήνα μεταφέρθηκε στο εξωτερικό για την εγχείριση ... με το φίλο της επικοινωνούσαν σπάνια ειδικά τις τελευταίες μέρες. Τελικά η επιστροφή της στο σπίτι άργησε ένα εξάμηνο μιας και οι γονείς της αποφάσισαν να κάνουν ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Όταν γύρισε ο πρώτος που αντίκρισε ήταν εκείνος ... πάγωσε! “Είσαι και συ…;” ”Ναι είμαι τυφλός, είχα ένα ατύχημα δεν στο είπα από το τηλέφωνο ... δεν λέγονται έτσι αυτά … τέλος πάντων” είπε και έβγαλε ένα κουτάκι από την τσέπη του ... “Είχαμε δώσει μια υπόσχεση ... θα με παντρευτείς τώρα που βλέπεις”. Το κορίτσι αρνήθηκε τρομοκρατήθηκε δεν ήθελε να περάσει μια ζωή έτσι … οπότε εκείνος αποφάσισε να φύγει αφήνοντας ένα γράμμα ”Σου υποσχέθηκα να σε κάνω μια μέρα να δεις μέσα από τα μάτια μου ... τελικά τα κατάφερα τήρησα την υπόσχεση μου … άσχετα αν αθέτησες την δικιά σου ... Σ αγαπώ να προσέχεις τα μάτια μου”. Το κορίτσι όσο και αν έκλαιγε όσο και αν τον έψαχνε ήταν πλέον αργά…


panagiaalexiotissa.blogspot.com

ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΟΙΑΖΕ Η ΒΡΟΧΗ

Μια αληθινή ιστορία που εύχομαι να την ζήσουν όλοι.Ένα ζευγάρι στην Αθήνα.. 19 χρονών… Είναι ευτυχισμένοι… χωρίζουν… 100 λόγοι. Ο καιρός περνά. Αλλά, δυστυχώς,τα συναισθήματα παραμένουν ίδια για τον Άγγελο. Δεν μπορεί να την ξεχάσει. Είναι η πρώτη κοπέλα που είχε ερωτευτεί, και δεν μιλάμε για απλό ενθουσιασμό. Την έβλεπε να τον πλησιάζει και του κοβόντουσαν τα γόνατα. Και ας ήξερε ότι πλησίαζε εκείνον…. Δεν πίστευε ότι αυτή η κοπέλα είναι κοπέλα του… «ήταν Άγγελε ήταν» μονολογεί… «μα τι έγινε;» σκέφτεται ο Άγγελος. Ποτέ δεν συμφώνησε με αυτούς τους λόγους. «Τι έπαθα τώρα; Υποτίθεται την είχα ξεπεράσει» «γαμώτο»Το παίρνει απόφαση. Θα πάει να την βρεί. Έστω να την δεί .Τι κάνει, που είναι. «λες να με σκέφτεται;» «είμαι ανόητος τι σκέφτομαι…» Αφήνει κάτω το μπουφάν του. Στέκεται παίρνει μια ανάσα και το σηκώνει και πάλι. «θα πάω απλά να την νιώσω λίγο πιο κοντά μου.Μετά μια ώρα ποδαρόδρομου φτάνει λαχανιασμένος κάτω από το σπίτι της. κάθεται από την πλευρά του δωματίου της. Έβλεπε το φώς ανοιχτό «όχι ρε γαμωτο .Θεέ μου γιατί το κάνεις αυτό»

Μόλις άρχισε να πέφτει μια απίστευτη βροχή. ο Άγγελος ακάθεκτος συνεχίζει να κοιτάζει το δωμάτιο της. Δεν τον ένοιαζε η βροχή, την ένιωθε, ήξερε ότι ήταν μέσα. Αν τον έβλεπε κάποιος δεν θα καταλάβαινε ότι μαζί με την βροχή έπεφταν και δάκρυα. Δεν μπορούσε να σταματήσει. Απλά έκλαιγε. Απελπίζεται και αποφασίζει να πάρει τον δρόμο της επιστροφής. Περνώντας δίπλα από την μπροστινή προσοψη του σπιτιού της συνειδητοποιεί ότι η πόρτα ανοίγει και βγαίνει αυτή. Συνεχίζει να περπάτα. Αυτή μπαίνει σε ένα αυτοκίνητο. «Και άλλος την περίμενε τελικά» λέει ο Άγγελος, γυρνάει το κεφάλι και φεύγει. Ο καθένας από άλλο δρόμο. Όμως ο Θεός ήθελε να παίξει λίγο ακόμα. Μετά από δέκα λεπτά περπάτημα βλέπει μπροστά του εκείνη. οι δρόμοι τους είχαν ανταμωθεί. Το αυτοκίνητο στο οποίο είχε επιβιβαστεί είχε κολλήσει στην κίνηση. Ο Άγγελος σταματάει. Δεν μπορεί να ξεκολλήσει τα μάτια του από πάνω της. Εκείνη σαν να το αισθάνθηκε γυρνά το κεφάλι της προς το μέρος του. Δυσκολεύτηκε να τον αναγνωρίσει έτσι βρεγμένος που ήταν.

Εκείνη είχε παγώσει, δεν περίμενε να τον ξαναδεί. Ο Άγγελος πλησιάζει με αγριεμένο ύφος το αυτοκίνητο, ακινητοποιημένο από την κίνηση που είχε προκαλέσει η ασταμάτητη βροχή. Απλώνει το χέρι προς το αυτοκίνητο, τοποθετεί την παλάμη του στο τζάμι του συνοδηγού που καθόταν εκείνη-ήθελε να την νιώσει να την αγγίξει- την κοιτάει και φεύγει. Περπατάει χωρίς να γυρίσει να την κοιτάξει. «Δεν κατάλαβα τι έγινε από την στιγμή που γύρισα και έφυγα. Ούτε καν είχα ακούσει το όνομα μου. Εκείνη είχε βγει έξω από το αυτοκίνητο και με κυνήγαγε στον δρόμο. Με φώναζε!!! Δεν άκουγα τίποτα, αλήθεια λέω. Με πιάνει από τον ώμο και με γυρνά ¨ σου φώναζα¨ μου λέει. Με αγκαλιάζει σφιχτά, και καθόμαστε στο δρόμο με την βροχή να πέφτει ασταμάτητα πάνω μας. Ένιωθα ότι συμμετείχα σε ταινία. Δεν ήταν πραγματικά όλα αυτά που βίωνα. Εκείνη συνέχιζε να με αγκαλιάζει και εγω συνέχιζα να κλαίω σαν μικρό παιδί. Μετά από λίγο με κοιτάζει ¨οι λόγοι παραμένουν ίδιοι ¨ μου λέει ¨το ίδιο και ότι σ’ αγαπάω¨ ¨σ΄ ευχαριστώ για αυτό που είσαι και γι΄ αυτό που με έκανες¨.

Με φιλάει και φεύγει. Δεν της έχω μιλήσει από τότε. Δυστυχώς οι αιτίες που έφεραν την διακοπή στην σχέση μας δεν κατερρίφθησαν ούτε μετά από αυτό. Να σας πω την αλήθεια ακόμα μου κόβονται τα πόδια για εκείνη, ακόμα σκέφτομαι πως θα ήμασταν, αν είχα αλλάξει κάποια πράγματα ή αν κάποια γεγονότα δεν είχαν συμβεί στην ζωή μου. Δεν μετανιώνω για κάτι Θεωρώ ότι έζησα μία από τις καλύτερες εμπειρίες στην ζωή μου. Η κολλητή μου με ζηλεύει για αυτό. Είναι κάπως αστείο γιατί δεν είχε happy end. Παρόλα αυτά είναι τόσο δυνατή στιγμή που αποφάσισα να την μοιραστώ μαζί σας. Εύχομαι σε όλους να έχετε την δική σας ρομαντική ταινία και να είστε πάντα πρωταγωνιστής.

ΠΗΓΗ....http://www.loveinaction.gr